Rozpoczynamy rozmowy z praktykami kultury. Na początek Michalina Musielik rozmawia z Arturem Szczęsnym - Kierownikiem ds. komunikacji w Biennale Warszawa

MM: Przed spotkanie poprosiłam Cię o wybranie najważniejszego dla Ciebie miejsca w Twojej instytucji. Dlaczego wybrałeś akurat to?

AS: Wybrałem miejsce pierwszego kontaktu, które wspólnie z zespołem promotorek i promotorów udało mi się zorganizować w Biennale Warszawa. Łączymy w tym miejscu informację i kasę. Tutaj sprzedajemy książki, przedmioty związane z projektami. W tym miejscu prowadzone są rozmowy z publicznością, często to właśnie tu przypadkowe osoby dowiadują się o Biennale Warszawa, zadaniach i ofercie instytucji. Mam sentyment do tego miejsca, pewnie każdy audience developer ma takie miejsce w swojej instytucji.

MM: Czym charakteryzuje się Twoja instytucja?

AS: Interdyscyplinarnością. Biennale Warszawa to nowa instytucja, która powstała pod koniec 2017 roku z przekształcenia teatru impresaryjnego. Jednym z jej założeń jest testowanie nowych modeli instytucjonalnych oraz łączenie we wszystkich działaniach kultury i sztuki z obszarami badawczo-naukowym oraz aktywistyczno-społecznym w dwuletnich cyklach programowych. Jednym z zadań instytucji jest organizacja nowego międzynarodowego wydarzenia.

MM: Kto jest typowym uczestnikiem Waszych wydarzeń? Co wiesz o swojej publiczności? Co jest dla niej ważne?

AS: Wyzwanie i specyfikę tworzą wspomniane interdyscyplinarność i nowość, co powoduje, że Biennale Warszawa nie ma „typowych” uczestników i uczestniczek. Próba sprofilowania publiczności i odbiorców Biennale Warszawa zakończyła się nazwaniem czterech głównych profilów, do których możemy kierować komunikację. Są to osoby, które z całą pewnością tworzą „społeczność” instytucji, są autentycznie zainteresowane tematami podejmowanymi przez instytucję oraz pragną poszerzyć swoją wiedzę.

MM: Jakie są wasze najtrudniejsze wyzwania?

AS: To co stanowi o wyjątkowości instytucji jest jednocześnie wyzwaniem. Komunikacja kierowana do różnych grup odbiorców i różnorodne formaty wydarzeń. Wyzwaniem było i jest budowanie nowej oferty dla nowej publiczności. Kolejnym wyzwaniem jest nietypowa instytucja kultury.

MM: Dlaczego rozwój publiczności jest dla Ciebie ważny?

AS: Uważam, że jedyną drogą, którą powinny podążać instytucje kultury jest komunikacja oparta na danych i wiedzy oraz budowanie relacji z publicznościami w kontekście zmieniających się sposobów uczestnictwa w kulturze. Ta definicja stale się rozszerza. Staram się na co dzień „uzgadniać” wewnątrz instytucji segmenty uczestników kultury instytucjonalnej lub potencjalnych uczestników i uczestniczki, do których chcemy dotrzeć. Zerwałem już dawno z intuicyjnym przyciąganiem widza.

MM: Jak wykorzystujesz elementy rozwoju publiczności w swojej pracy?

AS: Staram się planować, szacować ryzyka, oceniać zasoby. Stawiam widza w sercu działań organizacji. Realizuję badania publiczności, szukam dostępnych w ekosystemie kultury powiązań, partnerstw, potencjałów. Potrafię uzasadnić dlaczego nie wszystkie wydarzenia potrzebują reklamy outdoorowej albo swojego odpowiednika na Facebooku. Wsłuchuję się w potrzeby uczestników i doświadczenia innych instytucji. Jestem na bieżąco z badaniami.

MM: Jakie kolejne wyzwania przed Tobą?

AS: Aktualnie podejmuję nowe wyzwanie i rozpoczynam pracę w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki.

MM: Dziękuję za rozmowę.

 

grudzień 2019